Po złożeniu ślubów wieczystych siostrę Faustynę przeniesiono do Wilna. Tutaj spotyka, obiecaną jej wcześniej pomoc - spowiednika i kierownika duchowego ks. Michała Sopoćkę, który podejmuje próbę realizacji żądań Pana Jezusa. Ksiądz Sopoćko częściowo zapoznał malarza z misją siostry Faustyny i zobowiązał go o zachowania tajemnicy. Ten ceniony i gruntownie wykształcony malarz studia artystyczne ukończył w Krakowie pod kierunkiem Łuszczakiewicza, Axentowicza i Wyczółkowskiego. Jako stypendysta przebywał we Lwowie, Monachium i Paryżu. Pogłębiał swoje umiejętności również na Akademii św. Łukasza w Rzymie.
Eugeniusz Kazimirowski malując obraz Jezusa Miłosiernego zrezygnował z własnej artystycznej koncepcji, aby rzetelnie odtwarzać na płótnie to, co relacjonowała siostra Faustyna. Przychodziła ona do pracowni malarskiej, co najmniej raz w tygodniu przez pół roku aby wskazywać uzupełnienia i potrzebne korekty. Pragnęła, aby wizerunek Jezusa Miłosiernego był dokładnie taki, jaki był jej ukazany w wizji. W malowaniu obrazu czynnie uczestniczył ks. Sopoćko - fundator dzieła, który na prośbę malarza pozował ubrany w albę. Czas wspólnego malowania stał się okazją do bardziej wnikliwego odczytania treści obrazu. Sporne kwestie rozstrzygał sam Pan Jezus
